Ben Dört Numara Çeviri: HaDeS88
Bu şekilde jet-ski kullanmak seni çok zavallı gösteriyor.
Evet, "bana bakın, taklalar atabiliyorum" der gibisin. Acınası.
- Evet. - Daniel, harikaydın.
Nicole.
Daniel, Nicole gitti ha?
Onunla konuşmama izin vermeliydin.
Biraz yüzmeye ne dersin? Buluş benimle.
Burada olmayı seviyorum.
Büyük ayı. En sevdiğim.
- Biliyor musun? - Hayır.
Astronomi'den D aldım.
Seni hiç kimseyle görmedim.
Sevgilin kasaba dışında falan mı?
Daniel? Daniel?
Bunu hissetmeni istiyorum.
Senin için de geliyorum.
Daniel, sen iyi misin?
Aman tanrım.
O bir ucube. Bir çeşit ucube.
Üç numara öldü.
Sen iyi misin?
- Evet. - Olanları başka gören oldu mu?
Sana bu çöplüğü tutma demiştim. Bizi yavaşlatıyor.
Tamam, gidelim.
Daniel.
Bu en nefret ettiğim kısım. Kaçmak.
Ama hayatımda gerçek olan tek şey bu.
Gerisi ise bir yalan.
Hatta Henri bile.
İnsanlar onun babam olduğunu sanıyor.
Ama değil.
O benim gezegenimden bir savaşçı. Beni hayatta tutmaya çalışıyor.
Babamı hatırlamıyorum.
Bana bıraktığı tek şey bir kutu.
Henri, doğru zaman geldiğinde kutunun bana geçeceğini söyledi.
İlk yaramı dokuz yaşımda aldım.
Meksika sınırının yakınındaydı.
Beni uykumdan uyandırmıştı.
Mogadorianlıların bizi dünyada bulduklarına dair ilk işaretti.
İkinci yara izi 12 yaşımda olmuştu.
Colorado'da, yazma ve heceleme yarışmasının ortasındaydım.
Bu olduğu zaman iki numaranın öldüğünü anlamıştım.
Dün gece üçüncü izimi aldım.
Mogadorianlar, benim gezegenim olan Lorien'i istila ettiklerinde ben bir çocuktum.
Dokuz çocuk olarak kaçtık.
Bizler yetenekliydik. Büyüdüğümüzde insanlarımızı korumak bizim işimizdi.
Ama hiç şansımız olmadı. Çünkü herkes öldü.
Bizler türümüzün son üyeleriyiz.
Artık üçü daha yok. Öldüler.
Bizi birer birer bulup avlıyorlar.
Sıradakinin ben olduğumu biliyorum.
Ben dört numarayım.
Tamam. Daniel dönemin geri kalan kısmında okula gelemeyecek.
Tamam. Siz de öyle.
Yeni kimliğin.
Ve bu defa dikkatleri üzerine çekme. Okul yok, takım yok, hiçbir şey yok.
John Smith. Çok yaratıcı olmuş.
Yaratıcı olmak istemiyorum. Görünmez olmak istiyorum.
Bu defa farklıydı.
Sadece yara izi almakla kalmadım.
Üç numarayı gördüm.
Bıçağı hissettim, öldüğünü hissettim. Sanırım hepimiz hissettik.
- Diğerleri. - Gitmemiz lâzım.
Magodorianlılar çoktan izimizi bulmuş olabilirler.
Paradise'ye gidiyoruz. Halletmem gereken birkaç iş var.
Bernie Kosar.
Futbol oyuncusu.
- Cleveland için oynuyordu. - Öğrendiğim iyi oldu.
- Bir dahaki sefere mekânı ben seçeceğim. - Tamam.
Hepsi bu. Ben yatıyorum.
Bekle. Yeni bir fotoğraf gerek.
İnternete bir şey sızdıysa temizlememiz gerekiyor.
"Paradise" de.
Kahretsin.
İşte bu yüzden görünmez olmanı istiyorum.
İçeriye dön.
John.
Hadi. İçeriye dön.
Bir Mogadorian için fazla küçük, değil mi?
Eminim sahibi vardır.
Üzerinde tasma ya da başka bir şey yok.
Bir yerde, birileri seni özlüyor ha?
Hadi ama.
Evi gözleyen bir çift göz daha olur işte.
- Konuşacak birisine ihtiyacım var. - Benimle konuş.
Tamam, köpek kalsın.
Adını ne koyacaksın?
Bernie Kosar'a ne dersin?
Ne yapıyorsun?
- Fikrimi değiştirdim. - Ne hakkında?
Etrafta olman ne kadar eğlenceli de olsa...
...böyle hapis hayatı yaşayamam. Okula gitmem gerek.
- Hayır, olmaz. Çok riskli. - Hadi ama.
Üç numara tamamen gözden uzaktaydı ama Mog'lar onu buldu. Kurtulamadı.
Hadi ama. Etrafa uyum sağlarsam daha güvende olurum.
Söz veriyorum göze batmayacağım.
Bak. Gitmene izin versem bile, ki vermiyorum...
...okula gidip öylece derslere girmeye başlayamazsın...
Sahte belge hazırlamayı bilen tek kişi sen misin sanıyorsun?
Peki yanında...
Beş günlük yiyecek, yedek kıyafet, GPS ve param var.
- Adın ne? - John Smith.
- Nerelisin? - Toronto.
Toronto'lu birisine göre fazla esmersin.
Sante Fe, New Mexico. Yapacağım şeyi biliyorum.
Bu yanında dursun. Her saat arayacağım.
Cevap vermezsen bir sorun olduğunu anlarım.
- Hadi ama, her saat mi? - Kabul edersin ya da evde kalırsın.
Öğretmenin de ben olurum.
Tamam.
John, aptallık yapma. Başını aşağıda tut.
Uyum sağlamayı biliyorum.
Tamam tatlım. Sen otur.
Ben de gidip ders programını getireyim. Hemen dönerim.
Tamam çok yetenekli bir fotoğrafçı ama bu diğer öğrenciler için adil değil.
Bütün önemli eşyalarımızı sonuna kadar kullanıyor.
Emory, hadi ama. "Paradise'de yabancılar" En azından yaratıcı.
Sitesinde yayınlanan fotoğraflar tamamen yakışıksız.
Bay Behrman, fotoğraflar sizde kalsın istiyorsanız söylemeniz yeterliydi.
Bende kalsın mı? Zaten internetin her yerinde mevcutlar!
İnsanların izni olmadan böyle şeyleri yayınlamak özel hayatı ihlal etmeye girer.
Bu konuda bir şeyler yapmanız gerekiyor.
Bay Behrman, bize izin verir misiniz?
Sarah, sen böyle şeyler yapmazsın.
Bir sorun mu var?
- Her şey yolunda. - Sarah?
- Ciddiyim. - Otur hadi.
Birkaç serseri öğrencinin seni bozmasına izin veremezsin.
Kendini okulun geri kalanından tecrit etmeni istemiyorum.
- Bu senenin keyfini çıkarmalısın. - Tamam, deneyeceğim.
- Güzel. - Fotoğraf makinemi alabilir miyim?
Öğretmen ya da öğrencilerin izni olmadan başka fotoğraf yayınlamak yok.
Tamam.
İşte ders programın.
İlk önce Matematik. B kanadı, 7. sınıf.
Sarah! Lütfen arkadaşımıza dolabını gösterir misin? Kendisi Santa Fe'den gelmiş.
Ne çeşit bir makine kullanıyorsun?
Gizlice dinledin demek? Böyle arkadaş edinemezsin.
- Şuna bak. - Ne oldu?
O halde müdüre söyle camının oraya bir akvaryum koysun.
Duymamak çok zordu.
Üzgünüm. Aslında bütün bu okul bir akvaryum gibi.
Sınıf 7 koridorun sonunda ve senin dolabında şurada.
İyi şanslar...
John...
...Smith.
Tamam. Bana adını söylemek istemiyorsun. Sorun değil.
Adım gerçekten bu. John Smith.
N'aber dostum. Yeni misin?
Mark James. Bu Kevin Jackson, Tyler ve Max.
- Selam adamım. - John.
Tanıştığımıza memnun oldum, John. Nerelisin?
- Santa Fe. - New Mexico ha?
Orada top oynar mıydın?
- Futbol gibi mi? - Evet.
- Hayır. - Herhangi bir şey oynar mıydın?
Beysbol? Futbol? Masa tenisi?
Hayır.
Tamam dostum, sorun değil. Hiç sorun değil.
Fazladan bir taraftarımız olması her zaman işe yarar, değil mi?
Dinle, bir şeye ihtiyacın olursa bize gel. Tamam mı?
- Biz seni kollarız. - Aklımda tutarım.
Konuştuğumuza sevindim koca oğlan.
Bakın kim buradaymış.
Dikkat et dostum.
Üzgünüm, Sam.
Ezik!
Teşekkürler.
Klasikleri severim.
Okul kralına karşı bilim ineği.
Zamanla daha da güzelleşir, değil mi?
- Şu çocuk, Mark... - Yakında konu dışı kalacak.
Hayatının en güzel dört senesinin üçüncü senesini yaşıyor.
Hey, Spock.
- Tam isabet. - Dikkat et! UFO gelmiş!
Bu acıtmıştır.
Yerde kal dostum. Yer kal.
Ağlayacak. Ağlayacak.
İşte anneciği geliyor.
- Tam surattan vurdum. - Sen iyi misin?
- Pislikler. - Hey yeni çocuk. Topu atar mısın?
Tanrım!
İyiyim. Bırakın beni.
Hadi ama dostum!
- Sen iyi misin? - Hayır.
Sağlam bir kolun varmış.
Evet. Ben de bilmiyordum.
Peki şu UFO olayı nedir.
Buradaki ilk günün olduğunu biliyorum ama sonunda sen de fark edeceksin.
Neyi fark edeceğim?
Ben kesinlikle takılmak istediğin tipte birisi değilim.
Görünmez.
Bunu söylediğim zaman beni duydun, değil mi?
Çünkü o sırada karşımda olduğunu hatırlıyorum.
Dört numara ölmemiş.
Korkmadan, zamanımızın gerçeğiyle yüzleşelim.
Atom bombaları gerçeğiyle.
Bir gün bu bombalar şehirlerimizin üzerine yağabilir. Bırakın da bizi tehdit eden...
...bu silahı anlayarak ona karşı hazırlıklarımızı yapalım.
Nasıl gidiyor kardeşim?
- İyi, teşekkürler. - Güzel. Çok güzel.
Sen ve Spock'u konuşurken gördüm.
Ucubelere karşı yumuşak davranmayı seviyorsun, değil mi?
Kim konuşuyor?
Eyvah.
Bak, bu güzel bir şey. Sen harika bir adamsın.
Ama bunu biraz rahatsız edici buldum, bunu yapmayı bırak, tamam mı?
- Tamam. - Güzel. Anlaştık.
Ayrıca buraya sana bir şey daha söylemek için geldim.
Tarafını seç. Gerisi kendiliğinden olur, tamam mı?
Tanrım, dostum. Sırılsıklam terlemişsin.
John, uyan. Hadi. Gitmemiz gerek.
John.
- John. - Ellerim. Neler...
- Henri. Ellerim yanıyor! - John.
- Bana bak ve sakin ol. - Bana neler oluyor?
Kendi gezegenimizde Miras denilen bir şey sana geldi.
Siz dokuz kişi bu güce sahip olan tek kişilersiniz.
- Miras mı? - Evet.
Ailen de Lorien Muhafızları'nın bir üyesiydi.
Onların kabiliyetlerini sen aldın. Yeteneklerini.
- Yetenek mi? - Evet.
Ellerim trafik lambası gibi yanıyor.
- Ama sen buna yetenek mi diyorsun? - Her Miras'ın kendi özelliği vardır.
Daha fazlası da mı geliyor?
Nefes al ve odaklan, onları kontrol etmeyi öğreneceksin.
- Tamam. Tamam. - Aynen şu anda yaptığın gibi.
Tamam mı?
Ellerin nasıl?
- Daha iyi. - Güzel.
Peki şimdi?
Şimdi mi?
Bekliyoruz. Artık daha güçlenip daha hızlanacaksın.
Dikkatli olmanı istiyorum.
Şu anda aklına odaklanman gerek. Kontrol etmeyi öğrenmelisin.
Bunu yapabildiğinde okula geri dönebilirsin.
Şüphe çekmek istemiyorum. Hâlâ burada işlerim var.
Bu arada senin de güçlerin sadece dikkat çeker.
Bu yüzden onları kendine sakla, anladın mı?
Yani bunca güce sahibim ama kullanmaya iznim yok mu?
Kesinlikle.
Şükran günü için biraz erken değil mi?
Nakit mi yoksa kredi kartı mı?
"Paradise'de Yabancılar" mı?
Biliyorum. İddialı ve kendini beğenmiş bir isim.
Aslında öyle demeyecektim.
Sitem için bir isim gerekiyordu ve bu isim tam karşımdaydı.
Aslında bu kasabanın adı İronik olmalıymış.
İronik, Ohio? Bir melodisi de var mı?
Senin neyin var? Değişik duruyorsun, bir farklılık var.
Sarah, bize gel. Yeni bir bisiklet aldım.
Tamam, haftaya geleceğim.
- Bir saniye tutar mısın? - Tamam.
Çok tatlılar.
Ben ciddiydim.
Fotoğrafların...
Fotoğraf filmi için bakıcılık yapıyorum ve bu ikisi de benim kurbanlarım.
Biliyor musun?
Aslında sana iltifat etmeye çalışıyorum...
...ama pek iyi gitmiyor.
Tamam.
Teşekkür ederim.
Bilmiyorum, sadece bu şeyin içinden her şeyi daha iyi görüyorum.
Kendime ait bir saçmalık detektörüm işte.
Hadi. Gidelim!
Kusura bakma. Bir şey unutmadın mı? Yapacak iki tane işin var.
- Kapıyı kapatmak ve ışıkları söndürmek. - Sam'in babası mı?
Üvey babası.
Her gece aynı şey!
İşte burası.
Burada mı yaşıyorsun?
Evet, burada büyüdüm.
- Sadece bir ev. - Biliyorum.
Aç mısın?
John, demek Santa Fe'den birkaç hafta önce taşındınız.
- Smith ailesi, değil mi? - Evet, efendim.
- Baban yazar mı? - Evet, öyle.
Bu kasabada olan biteni herkes biliyor.
Dedikodu aynı bir Ebola virüsü gibi yayılıyor.
Soru oyunu.
Üzgünüm. Benim hatam.
- Pekâlâ, herkes telefonunu teslim etsin. - Al bakalım.
Bütün elektronik cihazlar. Hadi Sarah. Teşekkürler.
Verin şunları.
- Sen de öyle. - Anne?
Yemekten sonra geri alır. Yemekten sonra geri alacaksın.
- Teşekkürler John. Gördün mü? Sorun yok. - Tamam.
Santa Fe biraz hareketlidir, değil mi? Buradan sıkıldın mı?
Olmaz, bahar karnavalı bu kadar yaklaşmışken olmaz.
Sen ve ailen kesinlikle gelmelisiniz. Çok eğlencelidir.
Sadece ben ve babam varız.
Annen nerede?
Anne!
Sorun değil. Annem ve babam hiç evlenmemişler.
Şunu dinleyin. Karnaval.
Sarah da orada olacak, gazete için fotoğraf çekecek.
Ucuz işçilik.
- Hiç de değil. - Hayır.
- Çok yetenekli bir fotoğrafçıdır. - Soru oyunu!
Tamam. Sesini biraz alçalt ve oynayalım.
Bu bir yemek geleneğidir. Aksi halde iyi şeylerden asla bahsedemiyoruz.
Aldığın en kötü tavsiye nedir?
"Çek şunu".
Bu gerçekten iğrençti.
Tamam.
"Ailen gittiğini asla anlamayacak."
Senin ailende işe yaramıştı. Onu böyle kaçırdım.
- Kes şunu. - Aman tanrım.
- Ne? - Tamam Sarah, senin sıran.
Annem bana kendi ten renginin çok doğal olduğunu söylüyordu.
Turuncuydu.
Trafik ışığı gibi. Hatta fotoğrafı da var.
O fotoğrafı getirmelisin.
- Hâlâ bizde. - John bunu görmen...
Neden ona göstermek istiyorsun ki?
Söylememem gerekirdi.
Sanırım onları yırttım.
Bunun için üzgünüm.
- Ne için. - Ailem.
Tam bir "bak ne kadar havalıyız" programı çeker havasındaydılar.
Seninle çok gurur duyuyor gibiler.
Evet. Ve beni şimdiden Dayton'daki yerel...
...devlet üniversitesine kayıt olmam için ikna etmeye çalışıyorlar.
Burada kalmamı istiyorlar.
Düğün fotoğrafları içinde kaybolmamı istiyorlar.
Sen ne yapmak istiyorsun?
Bu en sevdiğim.
Bir ışık sızıntısı var, bu yüzden fotoğraflar çok ilginç geliyor.
Gel, sana göstereyim.
Şunu gördün mü?
İşte bahsettiğim şey bu.
Bu nedir?
Aslında o özel bir şey.
Muhteşem.
- Ne oldu? - Sen...
Sen herkesin fotoğrafını çekip...
...herkese bakabilirsin ama biz sana bakamaz mıyız?
Tamam. Bu kadar yeter.
Kaçmak istiyor gibisin.
Buradan kurtulduğum zaman mutlu olacağım.
Bilemiyorum. Ben çok fazla yer gördüm.
Bana "ev gibisi yoktur" konuşması yapmayacaksın değil mi?
Daha önce duymuştum.
Hayır, hayır. İstediğin yere gidebilir, istediğin yeri görebilirsin.
Ama en güzel yer, içindeki insanları tanıdığın yerdir.
Ben...
Bence burası harika bir yer.
Bernie, seni aptal köpek.
- Senin köpeğin mi? - Evet. Gitmem gerekiyor.
Bekle bir saniye.
Senin sıran.
Çok sağ ol.
İyiyim.
Dün sınıfta ilginç bir şey yaptığını duydum.
El feneri. Aptalca bir şakaydı. O ders...
- Çok mu sıkıcıydı? - Evet.
Bak, beni ilgilendirmez biliyorum ama ondan uzak durmalısın.
- Ne demek istiyorsun? - Bütün okula yayılmış.
Mark James ve arkadaşları seni hedef almışlar.
Sarah bizden birisi gibi davranabilir...
...ama onlardan birisi.
Mark, Sarah'tan mı hoşlanıyor.
Bundan fazlası var. Kimse Sarah'a yaklaşamaz.
Onlar kasabanın...
Ezik!
- Berbat oldunuz dostum. - Gerçekten.
Havlu ister misin? Temizlik ekibi çağıralım mı?
Kim yaptı acaba?
Ne ezik ama.
Beni rahat bırak!
Dün gece iyi vakit geçirdin mi, John?
Görüyorsun ya, futbolda oyun kurucunun bazı özellikleri olması gerekir.
Hız, güç...
Ama en çok da önsezi.
İşlerin gidişatını anlayabilme hissi.
İlk konuştuğumuzda beni dinlemeliydin.
İşte böyle, John.
İyi çocuk.
Galiba senin de biraz önsezin var.
Bu harikaydı.
Kayıp eşya bölümünden.
- Kimse güzel bir şey kaybetmez zaten. - Şaka mı yapıyorsun?
Dostum, ya bunu giyeceksin ya da Hannah Montana tişörtü. Kıymetini bil.
Peki...
...fotoğraftaki kimdi? - Babam.
Gerçek babam.
Fotoğraf nerede çekildi?
Meksika. Yucatan.
Eskiden oraya eski astronotların delillerini aramaya giderdik.
Eski astronotlar mı?
Evet. UFO şeyleri işte.
Saçma sapan şeyler.
Kendisine antropolog diyordu...
...ama çelik atölyesinde bir işçiydi.
Onca zaman sürekli bir çeşit uzaylı ziyaretine hazırlık yaptı.
Eskiden onun bir dahi olduğunu düşünürdüm.
Öyle olmak zorundaydı sanırım.
Kimse babasının bir kaçık olduğunu kabul etmek istemez.
Sam?
Sam.
Malcolm, burada ne yapıyordun sen?
Sarah: Bu akşamki planımız hâlâ geçerli mi?
- Merhaba, Sarah. - Selam.
Mark James senin hakkında bir uyarı yaptı.
Birisiyle ilk defa tanıştığında ona her şeyini anlatır mısın?
Bütün hatalarını, sırlarını?
Mark ve ben değiştik.
Ben fotoğrafa merak saldım...
...o ise benden kendisine ait pon pon kızı olmamı istiyordu.
Gittikçe havalandığımı söylüyordu.
Ayrıldığımız zaman da herkese böyle söyledi.
Benim bir sürtük olduğumu. Ve herkes de onu dinledi.
Bütün arkadaşlarım.
Üzüldüm.
Ben üzülmüyorum. Yani üzülmüştüm...
...ama bilmiyorum...
Sanırım bu bir hediye oldu.
Böylece hepsinden uzaklaşabildim.
Peki buradaki en heyecan verici şey nedir?
Benimle kafa buluyorsun, değil mi?
Sakın korkma.
Kendini kurtar.
Geçen yıl aynı kadının derisi yüzülmüş ve dört parçaya ayrılmıştı.
Harikaydı.
Aman tanrım.
Cehennem'in kapısı.
Herkes insin.
Senin sıran geldi.
- İyi hazırlanmış. - Küçük bir kasabadan ne olursa işte.
Son kısımdan çok korktum.
Bu da ne?
Yapmayın! Bırakın onu! Bırakın onu!
Durun!
Merhaba?
Bu gerçek mi? İyi misiniz?
Bırakın beni! Kesin şunu!
Rahat bırakın onu!
- Hayır! - Sakin ol.
- Aman tanrım. Bırak beni. - Sarah, buraya gel.
- Beyinsiz! Sen yaptın! - Sakin ol. Sakin ol.
- Bırak beni. - İstersen gidersin, tamam mı?
- Bırak beni! Bırak beni! - Dinle. Bırakacağım.
Sarah.
O nerede?
Canım yanıyor dostum!
Bırak beni adamım. Acıtıyor!
Shepherd Şelalesi'nde! Bırak beni. Bu ne böyle?
John nerede?
Bize ne olduğunu anlamıyorum. Gerçekten anlamıyorum.
Sen de bu yüzden üzerimize arkadaşlarını saldın...
...beni ormana sürükleyip, buraya getirdin...
...tek yapman gereken normal bir insan gibi sormaktı!
Bana bir pislik olduğumu tekrar söylemene gerek yok, tamam mı?
Ama sen benim için bir problemsin, Sarah.
Evet, atlatmaya çalışsan iyi olur.
- Bekle. Sarah. - Bırak kolumu!
Sen iyi misin?
Umarım sol kolunla atış yapabilirsin.
Hayır, John. Bırak! Bırak!
John. John. Dur.
Sadece onun kolunu kırmanı istemedim.
Sorun sen değilsin, benim. Kendimi böyle kaybetmemeliydim.
Benimle eve yürür müsün?
Buna gerçekten baktırman gerek.
Baktıracağım.
Ben...
Sanırım konuşmalıyız.
Biliyorum. Bu delice.
Mark bir manyak. Ve bu son senemiz.
Üç ay sonra nerede olacağımızı kim bilir?
Kesinlikle.
Kim bilir?
O halde, sonra görüşür müyüz?
Evet.
Tamam.
Elin çok sıcak.
Tek düşünebildiğim sensin.
Benim de tek düşünebildiğim sensin.
Sen nereden geldin böyle?
Tamam, anne! Anladım!
- Ben... - Evet, gitmem gerek.
Hoşça kal.
Sam: Ormanda yaptığın şeyi gördüm. Bu akşam konuşmamız gerek. Benim evimde. 371. sokak.
John. Buraya.
Nesin sen?
O adamlar futbol oyuncusu ama sanki kağıt gibi attın hepsini.
Ve şu el şeyi. İnsan işi değil.
Ben de sana soruyorum, nesin sen?
İlla tehdit etmem mi gerekiyor?
Tamam, çünkü bazı fotoğraflar çektim...
...ve onların yayılması büyük sorulara yol açacaktır.
- Ver şunu bana. - Hayır.
Canını yakabileceğimi biliyor musun?
Dalgana bak.
Bütün çocukluğum, X-Files'ın bir bölümü gibiydi.
Bu nasıl bir histir biliyor musun?
Çok güçlü.
Her gün kendine durmadan babanın geri geleceğini...
...ve seni bu bok çukurundan kurtaracağını söylemek.
Her zaman inandığımız şeylerin doğru olduğunu söyleyecek.
Deli olmadığımızı.
Lütfen.
Lütfen...
Baban haklıydı.
Ne?
O haklıydı.
Eski astronotlarla ilgili...
...diğer gezegenlerdeki hayatlar...
...hepsiyle ilgili haklıydı.
Evet! Biliyordum. Bizi öylece bırakmayacağını biliyordum!
Yani aracını Meksika sınırının yakınında buldular ama o gitmişti.
- Belki de onlar kaçırmıştır. - Sam...
Senin burada olduğunu biliyorsa, belki de eve dönebilir.
- Kimseye söyleyemezsin. - Hayır, söylemem.
Hayır, hayır. Söz vermen gerek. Bunu kimse bilmeyecek.
Geldiğim yere ait olup da beni arayan birileri var.
Ben güvende değilim.
Sam! Orada olduğunu biliyorum. Hemen buraya gel!
- Ben içeri girene kadar bekleyip git. - Sam.
Söz veriyorum.
Evet!
Hadi.
Selam, seni deli.
- Merhaba evlat. - Nedir bu evlat...
Merhaba baba.
Şerif James'in dediğine göre dün gece bazı çocuklar dayak yemiş.
Bazıları geceyi hastanede geçirdi.
- Dört kişilerdi demiştin, değil mi? - Evet, dört kişi.
- Üstelik futbol oyuncuları? - Evet, doğru.
Tabii ki hiçbirisi konuşmuyor. Buna oğlum Mark da dahil.
- Mark sizin oğlunuz mu? - Evet, öyle.
Atış yaptığı kolu zarar görmüş.
Orada olduğunu söyledi.
Hayır. Aslında ben bir kızla birlikteydim.
Bu yüzden de dikkatimi ona veriyordum.
Sarah Hart?
Kimse öten ilk kişi olmak istemez.
Ama eninde sonunda birisi konuşacaktır.
Eminim haklısınız. Teşekkürler, Şerif.
Bir şey duyarsak size haber veririz.
- Dört kişi ha? - Evet.
Zor muydu?
Çocuk oyuncağıydı.
Güzel. Demek güçleniyorsun.
Yukarıya çık, eşyalarını topla.
Dün gece yüzünden mi?
İnsanların ortaya çıkıp sorular sormasından hoşlanmam.
- Sanırım bu olay birkaç soruya neden olur. - "Aramızda dolaşıyorlar."
Bu ne böyle? Birkaç saçma site daha mı?
Evet ama bu defa görüntüde sen varsın.
Çocuklardan birisi videoya çekmiş olmalı.
Lanet olsun.
Ucubeymiş.
Güvenlik duvarını aşamıyorum.
Bu yüzden oraya gidip siteyi kendimiz halletmeliyiz.
Moglar'ın bunu görmesi an meselesi.
Eşyalarını topla. Gidiyoruz.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Anlayamadım, ne dedin sen?
Gitmiyorum.
Tamam. Bir sonraki yeri sen seçmek istiyorsan...
Bu benim savaşım değil ve asla da olmadı!
O dünyanın nasıl olduğunu hatırlamıyorum bile.
Bekle, bekle...
...bütün bu tantana bir kız yüzünden mi?
Yukarıya çık ve eşyalarını topla.
- Sen benim babam değilsin. - Hayır değilim. Baban öldü.
Senin için öldü. Hatta biliyor musun?
Sırf sen yaşa diye kaç kişi fedakârlık yapıp canını verdi biliyor musun?
O fedakârlıklar sen buraya gelip aptalca aşık ol diye olmadı!
Gitmiyorum.
John. John!
Gelmiyorum dedim!
Evet, artık bunu da yapabiliyorum.
John!
Bırakıyorum, tamam mı?
- Tamam mı? - Tamam.
- Bizim gezegenimizde... - Neden beni öldürmek istiyorlar?
Moglar, onlar kolonileşmezler. Katlederler. Sonra da devam ederler.
Şimdiyse buraya geldiler.
Onları durdurabilecek sadece birkaç güç var. Sen ve diğer beşi de bunu yapabilir.
Sizler çok büyük bir amaç için kurtarıldınız.
Bunu bir kız yüzünden heba etmene izin veremem.
O sıradan bir kız değil.
Onu terk etmeyi düşündüm...
...ama yapamıyorum.
Nedenini bilmiyorum.
Bizler insanlar gibi sevmeyiz. Bizim için sevgi ebedidir.
Asla unutmayız.
Senin için doğru kişi o ise, o halde Moglar'ın kazanmasına izin verme.
Yoksa kendini asla affetmezsin.
Gitmemiz gerek.
Site ile ben ilgilenirim. Sana bir gün kazandırmış oluruz.
Bir gün mü? Veda etmek için mi?
Bu çoğumuzun sahip olduğundan daha fazla bir süre.
Bir çeşit ucubeymiş!
Henri, ben Sarah'a gidiyorum.
Henri?
Alo? Henri?
Hayır ama buraya gelirsen onu nasıl bulacağını söylerim.
Kimsin sen? Henri nerede?
417 Willard Court. Warsaw, Indiana.
Hadi, hadi.
Yardımın gerek.
Yani siz... Sizler...
- İnsan kaçırıyor muyuz? - Evet.
Hayır.
Peki diğerleri, yani seni takip edenler...
...onlar kaçırıyor mu?
Burası.
Teşekkürler.
Silah mı getirdin?
Ed'ten çaldım. İşe yarar diye düşündüm. Gidelim.
- Hayır. - Dostum, sana yardım etmeye geldim.
Ettin zaten. Şimdi eve git.
- Ne yapıyorsun? - Arkada kalmıyorum.
Ya babamı kaçıranlar o Mog'larsa?
Lanet olsun!
Ama kapıyı kilitledin.
- Tamam, yeni plan. - Evet.
Sen o adamı takip et ve dönerse bana mesaj at.
Anlaşıldı. Gidiyorum.
Henri.
- Sen iyi misin? - Burada olmaman gerekiyordu.
- Ne oldu? - Moglar tuzak kurdu.
Gitmemiz gerek. Geliyorlar.
Herkes olduğu yerde kalsın yoksa bu çocuğu vururum.
Yaparım! Ellerinizi kaldırın!
Silah getirdiğine çok sevindim.
Sen Malcolm'un oğlusun.
- Işıkları hallet, olur mu? - Kapat çeneni! Ellerinizi kaldırın!
Sen! Sen o videodaki çocuksun.
- Peşinde oldukları kişi. - Peşim kim var?
- Neden bahsediyor? - Moglar buradaydı.
- Bu bir tuzaktı. - Evet.
O adamlar her neyse bir planları var.
- John. - Tamam ben deli bir adamım.
Kimse söylediğime inanmaz ama bu şey gerçek dostum!
John. Gitme vakti.
Burayı sevmişler, Dünya'yı. Her şeyi ele geçirecekler.
John! Şimdi!
Ya onların söylediklerini yaparız ya da hepimiz ölürüz.
Gitme vakti. Hemen!
John. John! Hayır!
John, kaç!
- Şimdi! - Gidelim.
Arabayı çalıştır. Hadi! Çıkart bizi buradan!
- Anahtarları bulamıyorum! - Ne demek bulamıyorsun?
- Bulamıyorum işte. - Hadi! Hadi!
Beyler neyi bekliyoruz?
- Anahtarları kaybettim. - John motoru çalıştır.
- Ne? - Yapabilirsin. Arabayı çalıştır.
- Hadi. - Arabayı çalıştır.
Hadi, acele et! Geliyor, geliyor!
Arabayı çalıştır! Arabayı çalıştır!
Büyünü kullan! Hadi! Yoksa öleceğiz!
Aman tanrım!
Yürü! Bas gaza!
Bunu al.
Diğerlerini bulmak için bunu Malcolm kullanıyordu.
- Bekle. Yani babam... - Bize yardım ediyordu.
Bizi bir araya getirmesi gerekiyordu.
Diğerlerini bulman gerek.
Birlikte daha güçlü olursunuz.
Bunu sensiz yapamam.
Evet yapabilirsin.
Başarabilirsin.
Neler yapabileceğin hakkında hiçbir fikrin yok.
Henri.
Bırak ben konuşayım.
Tamam. Söylediğiniz gibi sizi aradım.
Yani benim hatam değil...
Elimizden geleni yaptık.
Hâlâ ekipte miyiz?
Bütün şu yeni dünya şeyinde.
Yer Tespit Cihazı.
- Nerede? - Tamam.
Tek varlığı bir bıçak ve kayaydı.
Ben de aldım...
- Oradaydı dostum. - "Oradaydı dostum."
Ama şu anda orada değil.
Bir iz buldum.
Dört numara çok yakında.
Çocuklar için çizgi roman.
Benim geldiğim yerde erkekler çalışmak zorunda.
Ben çok çalışırım.
Önemli konuları çoğunuz önemsemiyorsunuz bu çok güzel.
Sanırım hepimiz biraz eğlenmeliyiz ha?
Zamazingo. Siz buna "çocuklar için oyuncak" diyorsunuz.
Benim bir zamazingom var.
- Oynamak ister misin? - Hayır. Ben...
Ama o seninle oynamak istiyor!
Konuşmamız gerek.
Arkadaşını nerede bulabileceğimle ilgili bir fikrin var mı?
O düşündüğün kişi değil.
Anlayamadım?
Paradise Şerif'i iki şüphelinin evine baskın yaptı.
Bazı şüpheli eşyalara ve bilgisayarlara el koydu.
Şüpheliler ve yanındaki kişiler için...
Gitmemiz gerek.
Yeni haberler var.
Polisler seni ve Henri'yi suçlu veya terörist sanıyor.
Sarah: Kimsin sen?
Geri dönüyoruz.
Warsaw'daki evin önünden bildiriyorum.
Paranormal site işleten iki kişinin cesetleri birkaç saat önce bulundu.
Polis ipuçlarıyla ilgili veya katillerle ilgili herhangi bir şey söylemedi.
Polisin şimdilik bir şüphelisi yok.
- Bende de onlardan var. - Ne?
O kayadan bende de var. Babamın zulasında bulmuştum.
- Onu almanı istiyorum. - Tamam, olur.
Beni Linndale'de bırak. Sarah'ın evi orada.
Seni sonra ararım.
- Peki sonra? - Ben kayayı alırım, sen de eve dönersin.
- Bu o. - John?
- Bunu gördün mü? - Burada ne yapıyor?
Evet, burada.
Bu o!
Hadi.
Hadi ama.
Sevdiğin tarzda bir kalabalığa benzemiyor.
Ne tür bir kalabalığı sevdiğime pek emin değilim.
- Bak... - John Smith?
Ne aptalım ama.
Şimdi de babanın bir terörist olduğunu söylüyorlar.
O terörist değil.
Bana gerçeği söyle. Kimsin sen?
Üst katta.
Tamam millet, yoldan çekilin.
Soruma cevap vermedin.
Buraya veda etmeye geldim.
- John bekle! Ne yapıyorsun... - Kıpırdama!
Sarah!
Nasıl...
- Kıpırdayın! Kıpırdayın! - Yürüyün!
Bu harikaydı!
Yaptığın şey imkânsızdı.
Kim olduğum...
...ve her şey burada. Bunu senin için aldım.
Bekle. Benimle gel. Lütfen.
Nerede olabileceklerini biliyor musun?
Sanırım Sarah'ın nereye gideceğini biliyorum.
- Onlar da kim? - Çok iri defans oyuncuları mı?
Lanet olsun.
Hayır, hayır, hayır.
Baba!
Bu çocuk bizi Dört Numara'ya götürecek.
Alkol içen senin gibi genç bir adam.
Sağlıklı ve iyi beslenmiş.
Eminim çok televizyon izliyorsundur, değil mi? Değil mi?
- Evet. - Evet.
Böyle bir durumda şöyle düşünüyor olabilirsin...
..."Belki günü ben kurtarabilirim. Belki kahraman olabilirim."
Ama sana tavsiyem, bunu yapma.
Tamam mı?
Şimdi bana çocuğun yerini söyle.
Bunlar çok güzel.
Bana gösterebilir misin?
- Hayır! - İçeri gir!
Bırak beni! Bırak beni!
Okulu sarın.
Elektriği kesin.
Bırak beni!
- Alo? - Neredesin?
Okuldayım.
Tamam, oradan çıkman gerek.
Neden? Neler oluyor?
Arabayı havaya uçuruşun çoktan Youtube'a düştü bile.
Şu anda olduğun yerde değillerse bile kısa sürede olurlar.
Hadi.
Ayrıca sakın bana bunun benim savaşım olmadığını söyleme.
Babam muhtemelen bu adamların geldiğini biliyordu ve bu yüzden onu kaçırdılar.
Ayrıca köpeğin de benimle beraber.
Bak, ben yoldayım. Seninle okulunda önünde buluşalım.
Oradan hemen çıkman gerek.
John? John?
Gidelim.
Bırak beni!
Tanrım!
Sarah! Oradaysan eğer kaç!
Kaç!
Bırak beni!
Beni dinle. Sana zarar vermelerine izin vermeyeceğim, tamam mı?
Beni anlıyor musun? Hadi.
Kahramanlıklarını saklayıp internete düşürmemen iyi bir fikir olabilirdi kovboy.
- Sen kimsin? - Altı Numara. Koruyucun nerede?
- Öldü. - Evet. Benimki de öyle.
Moglar onu dört ay önce öldürdüler.
- Onları takip edip avlıyorduk. - Takip mi ediyordunuz?
Evet. Şanslısın ki kıçını kurtardım.
Sen kendi kıçının derdine düşmeliydin.
Moglar bütün çıkışları kapatmışlar.
Görünüşe göre çıkmak için dövüşmek zorundasın.
- Var mısın? - Evet.
Okulun altında stadyuma çıkan bir tünel var.
Arkadaş edinmişsin. Ne güzel.
Gidelim.
Bilmem gereken başka bir yeteneğin var mı?
Beni takip etmeye devam et.
Lanet olsun.
Kahretsin!
Dikkatli ol. Bizi görebilirler.
Ayrıca bütün enerjine ihtiyacın olacak.
- Bu da neydi? - Geliyorlar.
Sam, ne yapıyorsun?
Kamyonun arkasından çıkan şeyi gördünüz mü?
Ayrıca köpeğinde şekil değiştirip onlardan birisi oldu.
Beni yiyeceğini sandım. İşte kayan.
Selam. Ben Sam. Senin adın ne?
Seni ilgilendirmez.
Güzel. Çok güzel.
Sen de mi numaralı halktan birisin?
- Bu aptal kim? - Sam, odaklan.
Kamyondan ne çıktı?
Kalk! Git, git!
Sam. Hadi! Kaç!
Hadi bakalım. Gel hadi!
- Doldur beni. - Ne?
Işığınla. Güçlenmeye ihtiyacım var.
Güçlendir beni.
Bunun yanında Red Bull bok yemiş.
Henri'yi o öldürdü. O benim.
Dört!
Ellerin çok iyi.
- Teşekkürler. - Sorun değil.
- Köpeğim o az önce... - Evet o bir Chimera.
Seninle birlikte Lorien'den geldi.
Birinin seni koruması gerekiyordu.
Silah mı getirdin? Sen ciddi misin?
- Ne? İşe yarar dedim. - Bu taraftan.
Gidin!
- Onu tünele geri götür. - Tamam. Hadi!
Hass...
Çok fazla Xbox oynuyorum.
Dört Numara, sanırım sende benim ihtiyacım olan bir şey var.
Bu işi bu kadar eğlenceli ve kolay hale getirdiğin için teşekkürler.
Gezegenin kalanını da böylece çok hızlı bir şekilde halledeceğiz Harika!
Yakında, hepinizi öldürmüş olacağım.
Rahatla.
Bunu durduramazsın. Asla durduramazdın.
Neler...
...yapabileceğim...
...hakkında hiçbir fikrin yok.
John.
Ateş geçirmiyorsun?
Beni takip etmeye devam et demiştim.
Tamam, ver şunu bana. Hadi.
Teşekkürler.
Tam bir hayal kırıklığı. Takip cihazı değil miymiş?
Hayır, öyleydi.
- Sen de hissettin mi? - Evet.
- Nereye gideceğimizi biliyoruz. - Diğerlerini bulabiliriz.
- İşte. - Teşekkürler.
Umarım başına dert açmaz.
Kanıtlar her zaman kaybolur.
Babamın ruhu bile duymaz.
- Şimdi batıya gitmeniz gerek. - Neden?
Çünkü babama doğuya gideceğinizi söyledim.
- Altı, Sam de bizimle geliyor. - Ne?
- Hayır. - O artık bizden birisi.
Babasını bulmamız gerek.
Bizi yavaşlatırsan, seni kendim vururum.
Sana inanıyorum. Artık gidelim mi?
Biliyorsun ki gitmezdim. Eğer senin için...
- Daha güvenli. - Evet.
Biliyorum.
Henri'ye olanlar için gerçekten çok üzgünüm.
Ben de öyle.
Seni tekrar bulacağım.
Muhtemelen burada olurum.
Bir yeri güzel yapan insanlardır.
- Değil mi? - Evet.
Henri beni bizim sadece bir kişiyi sevebileceğimiz konusunda uyarmıştı.
Sonsuza kadar mı?
Sonsuza kadar.
Hayatımda ilk defa Henri olmadan bir kasabayı terk ediyorum.
Ama yine ilk defa geri dönmek için bir nedenim var.
Henri haklıydı, birlikte daha güçlüyüz.
Bu yüzden diğerlerini bulacağız.
Gezegenimin adı Lorien, ama benim evim artık Dünya.
Bütün evrende olabileceğim en güzel yer.
Böyle de kalmaya devam edecek.
Çeviri: HaDeS88